Wednesday, 15th August 2018  

Vijayavani

ಹೊರಗೆ ದೋಸ್ತಿ, ಒಳಗೆ ಕುಸ್ತಿ - ದೂರವಾಗದ ಸಿದ್ದು, ಕುಮಾರ ಮುನಿಸು - ರಾಯಣ್ಣನ ಪ್ರತಿಮೆ ಬಳಿ ಬಯಲಾಯ್ತು ಮೈತ್ರಿ ಹುಳುಕು        ಕಾವೇರಿ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಆರ್ಭಟ - ಕೆಆರ್‌ಎಸ್‌ಗೆ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು- ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣ ಬಳಿ ಪ್ರವಾಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ        ಮನೆ, ಮಠ , ಶಾಲೆ ಎಲ್ಲವೂ ಜಲಾವೃತ - ಹೊನ್ನಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ತುಂಗಭದ್ರ - ಅಪಾಯ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಟ        ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುಕೊಡದ ವರುಣ - ಬೆಳ್ತಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದ ಮನೆ ಕುಸಿತ - ಅತ್ತ ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಕುಸಿತ        ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದ ಮಳೆ ಆರ್ಭಟ - ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿ ಭರ್ತಿ - ಜೋಗ ಜಲಾಪಾತದಲ್ಲಿ ಜಲ ವೈಭವ        ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ತಗ್ಗದ ಪ್ರವಾಹ - ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕೊಂಡ ರಾಜ್ಯ ಸಾರಿಗೆ ಬಸ್‌ - ಅಯ್ಯಪ್ಪನಿಗೂ ತಟ್ಟಿದ ನೆರೆಹಾವಳಿ       
Breaking News

ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದ ಈ ಪರಿಯೇ ಅನನ್ಯ

Wednesday, 28.02.2018, 3:05 AM       No Comments

ರ್ ನಂಗ್ ಏನಾದ್ರೂ ಒಂದು ನೌಕರಿ ಕೊಡಿಸ್ರಲ್ಲ, ನಿಮಗ್ ಪುಣ್ಯ ಬರೆôತಿ’ ಅಂತ ಹಳ್ಳಿಯ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಸಾಫ್ಟ್​ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಳಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ‘ಅಲ್ಲಪ್ಪಾ, ನಿಂಗೆ ಡಿಗ್ರಿನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಥದ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಹ್ಯಾಂಗ್ ಕೆಲಸ ಕೊಡೋದು. ಇದು ನೀ ಓದೋ ವಯಸ್ಸು. ಹೋಗಿ ಮೊದಲು ಡಿಗ್ರಿ ಓದು’ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಸಾಹೇಬರು. ‘ಡಿಗ್ರಿ ಓದಿದ್ರೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗ್ತದಾ ಸಾರ್…?’ ಅಂತ ಮರುಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದವನಿಗೆ ‘ಹುಂ’ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಆ ಹಳ್ಳಿ ಯುವಕ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿ ಡಿಗ್ರಿಯೇನೋ ಮುಗಿಸಿದ. ಆದರೆ, ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಕಾರಣ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲವಾಗಲಿ, ಸಂವಹನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಾಗಲಿ, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಾಗಲಿ ಯಾವುದೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ವಾಪಸ್ ಆ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಬಳಿ ಬಂದು ತನಗೆ ‘ತಪ್ಪು’ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪ-ತಾಪ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ. ಹೌದಲ್ವ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನಗರ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಇವರೆಲ್ಲ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿದಾಗಲೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಗ್ರಾಮೀಣಿಗರಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್​ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಜಾಗೃತವಾಯಿತು.

ಪ್ರಾಂಜಲ್ ದುಬೆ ಅವರ ಹೆಸರು. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ದೇವಾಸ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಂದಲಪುರ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟಹಳ್ಳಿ ಇವರದ್ದು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಐಐಎಂನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಬಳಿಕ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್​ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಐಐಎಂನಲ್ಲಿ ಓದುವಾಗ ಡಿ.ವಿ.ಆರ್.ಶೇಷಾದ್ರಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಿಂದ ತುಂಬ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ-‘ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ‘ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವುದು ತುಂಬ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ, ನಿನ್ನಂಥ ಸಾವಿರ ಜನ ಸೇರಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು’ ಎಂದಾಗ ಥಟ್ಟನೇ ಏನೋ ಹೊಳೆದವರಂತೆ ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಗು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು- ‘ನನ್ನ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲ್ಲ’ ಎಂದರು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಗ್ರಾಮ ಸಂದಲಪುರದಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಕಟ್ಟಿ ಆ ಮೂಲಕ ಹಳ್ಳಿ ಯುವಕ/ಯುವತಿಯರನ್ನು ಸಬಲೀಕರಣಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಈ ಕನಸಿನ ಸಾಕಾರ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಂಬಳ, ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯ ನೌಕರಿ ಬಿಟ್ಟು ಹಳ್ಳಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಮೊದಲಿಗೆಲ್ಲ, ಇವರು ಏನು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ಸಾಥ್ ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿದರು. ಆ ಬಳಿಕ ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಆರಂಭಿಸಲು ದುಡ್ಡು ಬೇಕಲ್ಲ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನೇ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರು!

ಸಂದಲಪುರ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅರಿವಿನಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿ. ಸಂದಲಪುರ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 12ನೇ ತರಗತಿಯ ವ್ಯಾಸಂಗದ ಬಳಿಕ 7-8 ಸಾವಿರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ 1500-2000 ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು. ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿದವರು ಉದ್ಯೋಗ ಕೌಶಲ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ತಿಂಗಳಿಗೆ 4-5 ಸಾವಿರದ ಸಣ್ಣ ನೌಕರಿಗಳನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುತ್ತ ಹೋದಹಾಗೆ ಅವರಿಗೆ ಹಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದವು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿನ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಿಗೆ ತಾವು ಏನಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರ ಬಳಿ ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲ. ಕನಸುಗಳು ಏಕಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್​ಗಳಿಲ್ಲ. ಇವು, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು. ಆ ಬಳಿಕ ಆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಅರಿವು ನೀಡಬೇಕು. ಪ್ರತೀ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯನ್ನು ಅವರ ಕುಟುಂಬ, ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ 2010ರಲ್ಲಿ ಸಂದಲಪುರನಲ್ಲಿ ‘ಸಂತ ಸಿಂಗ್​ಜೀ ಇನ್​ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್​ವೆುಂಟ್ ಕಾಲೇಜ್’

(ಎಸ್​ಎಸ್​ಐಎಸ್​ಎಮ್ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸ್ವಂತ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ವಣವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಮಯ ತಗಲುತ್ತದೆ ಎಂದು 50 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೊದಲ ಬ್ಯಾಚನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಂತರ ಕಾಲೇಜ್ ಅಪೂರ್ಣ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡು ತರಗತಿಗಳು ಆರಂಭವಾದವು. ಬಿಬಿಎಂ, ಬಿಬಿಎ, ಬಿಕಾಂ, ಬಿಎಸ್ಸಿ, ಬಿಎ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪದವಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಆರಂಭಗೊಂಡವು. ಉಚ್ಚಶಿಕ್ಷಿತ ಯುವಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ ಬೋಧನೆಯ ಹೊಣೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು. ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನವೀನ ವಿಧಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು.

ಹಲವು ಐಐಎಂ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಂಜಲ್ (ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ: http://ssism.org/) ಈ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸಂದರ್ಶಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕರೆತಂದರು. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅವಕಾಶಗಳು, ಕಾಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿನ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲು ಆ ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕನಸು-ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರು, ಇಂದೋರ್, ಪುಣೆಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಆ ಬಳಿಕ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ, ಭಾಷೆ-ಸಂವಹನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬಲಾಯಿತು. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಭಾರಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನೇ ಇರಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಊಹೆ ಖಂಡಿತ ತಪ್ಪು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನರ್ಸರಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ಶುಲ್ಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡಿದರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಂಬಿಕೆ ಕಡಿಮೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇರಿಸಲಾಗಿರುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಶುಲ್ಕವಷ್ಟೇ ಅದು. ಆದರೆ, ತುಂಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ/ನಿಯರು ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿಯೇ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನಂಬಲು ಕಷ್ಟವೆನಿಸಬಹುದು. ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರೀ 50 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದು 200 ಹಳ್ಳಿಗಳ 1,100 ಜನರು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪೈಕಿ ಶೇಕಡ 60ರಷ್ಟು ಯುವತಿಯರು ಎಂಬುದು ವಿಶೇಷ. ಯುವತಿಯರು ಕಾಲೇಜ್ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತಾಗಲು ಪ್ರಾಂಜಲ್ ದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟವನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ‘ಹುಡುಗಿಯರು ಓದಿ ಏನು ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ’ ಎಂಬ ಮಾನಸಿಕತೆ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಬಲವಾಗಿ ಬೇರೂರಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ, ಮನೆ-ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಹಾಗೂ ಅವರ ಗೆಳೆಯರ ತಂಡ ಶಿಕ್ಷಣವು ಜೀವನ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ದಾರಿ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಆದರೆ, ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಸ್ಥೆ ವತಿಯಿಂದಲೇ 20 ಬಸ್​ಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರನ್ನು ಬಸ್ ಮೂಲಕ ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆತರುವ ಮತ್ತು ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಖುದ್ದು ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಅವರ ಸಹೋದರನೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಘರ್ಷದ ಫಲಿತಾಂಶ ಏನು ಗೊತ್ತೆ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಮಹಾನಗರಗಳ ಮುಖವನ್ನೇ ಕಾಣದ 250 ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರು ಇಂದು ಇನ್ಪೋಸಿಸ್, ಎಸ್​ಎಪಿ, ಕಾಗ್ನಿಜೆಂಟ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉತ್ತಮ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಈಗ ಗಗನಮುಖಿಯಾಗಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಗರೂ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ, ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಕೌಶಲ ಲಭ್ಯವಾದರೆ ಸಾಧನೆಯ ಶಿಖರ ತಲುಪಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. 16 ಜನ (ಈ ಪೈಕಿ 15 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರೇ) ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಟಾಪರ್​ಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾರೆ. 100ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲೇ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಯುವತಿಯರನ್ನು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರ ಊರುಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಎಷ್ಟೋ ಪಾಲಕರು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲೇ ಸಂತ ಸಿಂಗ್​ಜೀ ಸಾಫ್ಟ್​ವೇರ್ ಸಲ್ಯೂಷನ್ ಫಮರ್್​ನ್ನು ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಆರಂಭಿಸಿ ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕೃಷಿಯಲ್ಲೂ ಅದ್ಭುತ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳಿವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಯುವಕರು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾಂಜಲ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಸಂದಲಪುರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾವಯವ ಗ್ರಾಮವಾಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲೂ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪರಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬೆರಗಾಗಿರುವ ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನವರದಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಐಐಎಂಗಳು ಈ ಗ್ರಾಮದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮವಾದರೂ ಸಂದಲಪುರ ಇಂದು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದು, ಗ್ರಾಮೋತ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ತ್ಯಾಗ, ಸಮರ್ಪಣೆಗಳು ಎಂಥ ಅದ್ಭುತ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಂಜಲ್​ರ ([email protected])  ಜೀವನಹೋರಾಟವೇ ಸಾಕ್ಷಿ.

(ಲೇಖಕರು ‘ವಿಜಯವಾಣಿ’ ಸಹಾಯಕ ಸುದ್ದಿ ಸಂಪಾದಕರು)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top